W Kongresie amerykańskim zasiada dość duża liczba członków. Na start nie była ona ustalona poprzez Konstytucję Stanów Zjednoczonych. Dlatego również cyfra ta podlegała wielu zmianom. Wedle Konstytucji każdy z pięćdziesięciu stanów posiada obowiązek wyznaczenia dwóch senatorów i ponadto ma prawo głosu w Senacie. Liczba senatorów zwiększyła się cztery razy, w latach: 1789, 1850, 1890 i 1959. Początkowo cyfra senatorów nie przekraczała dwudziestu sześciu członków, jednakże po ostatniej przerobieniu wynosi ona sto. Przyjęto jednak, że liczba członków Izby Reprezentantów będzie proporcjonalna, co do liczby mieszkańców poszczególnych stanów. Dane na ten zagadnienie posiadano z przeprowadzanych spisów powszechnych, organizowanych średnio, co dziesięć lat. W zobowiązaniach regulujących liczbę członków IR zadecydowano, iż właściwie każdy stan posiada prawo do wystawienia, co najmniej jednego reprezentanta. W obliczu powiększania się terytorium Stanów Zjednoczonych cyfra reprezentantów z IR rosła. Wzrost ten był porażający, szczególnie, że obejmował on okres zaledwie czterdziestu lat.