Sztuką walki wywodzącą się z japońskiej wyspy Okinawy jest karate. Jest to system opierający się na przekonaniu, iż do walki z przeciwnikiem nie potrzeba żadnej broni, a tylko silna wola i osobiste ciało. Karate podzielone jest na trzy główne kierunki rozwoju. Karate tradycyjne to walka na śmierć i życie. Jest to najstarsza z linii ewolucji karate. Drugi typ to karate turniejowe, gdzie zawodników obowiązują określone zasady, a sparingi nie kończą się śmiercią jednego z nich. Trzecia odnoga karate, to traktowanie tej sztuki bardziej jako pogląd i ideologię niż sztukę walki. Jest to nastawienie na samodoskonalenie własnych kwalifikacji , a oprócz tego nacisk na samoobronę, a nie atak. Trening wszystkich z opisanych rodzajów karate, odbywa się w trzech etapach. Najpierw adept uczy się podstaw czyli kopnięć, uderzeń, bloków, podcięć, , a ponadto nacisków na punkty witalne. Następnie na wyższym poziomie, zapoznaje się z katami, czyli w uproszczeniu- sekwencjami ciosów, dobranych tak żeby w połączeniu, zostały jak najbardziej efektywne. Dla najbardziej wtajemniczonych, najodpowiedniejszy jest trening, opierający się na sekwencjach kończących. Czyli wyprowadzenia ciosów w takiej kolejności i taką techniką, która pozwoliłaby na nokaut przeciwnika i jego niezdolność do następnej walki. Można to osiągnąć używając taktyki takie jak: prowokacje, kombinatoryka czy także łamanie balansu przeciwnika.